بیست‌و‌چهار سال از رفتن صدایی می‌گذرد که هنوز در دل‌ ما زنده است.
فریدون فروغی، مردی که صدایش از عمق رنج، عشق و حقیقت می‌آمد.

آوازهایش هنوز هم بوی درد و صداقت می‌دهند، و در هر گوشه‌ای که نغمه‌هایش شنیده می‌شود، ردّی از روح آزادش به‌جا می‌ماند.

نامش فراموش نمی‌شود، چون صداهایی از این جنس تکرار نمی‌شوند.
یاد و خاطره‌اش گرامی باد. 🌹